قیمتگذاری در صادرات در ظاهر شبیه یک محاسبه ساده شامل هزینه تولید، هزینه حمل، نرخ ارز و درصدی سود است. اما در عمل، زمانی که پای تجارت بینالملل به میان میآید، قیمت دیگر فقط حاصل یک فرمول حسابداری نیست؛ بلکه نتیجه یک فرایند کامل از تصمیمها، تحلیلها و تعهدات حقوقی و عملیاتی است. پیش از آنکه صادرکننده به یک عدد برسد و آن را در پروفرما اینویس به خریدار خارجی اعلام کند، مجموعهای از پرسشهای اساسی باید پاسخ داده شده باشد: این کالا دقیقاً برای کدام بازار صادر میشود؟ در چه سطح کیفی قرار دارد؟ شرایط تحویل آن چیست؟ ریسک مالی معامله چگونه مدیریت میشود؟ و قیمت نهایی در چه چارچوب قانونی و ارزی ثبت خواهد شد؟
در تجارت داخلی، بسیاری از این متغیرها وجود ندارند یا اهمیت کمتری دارند؛ اما در صادرات، هر یک از آنها میتواند چندین درصد قیمت نهایی کالا را تغییر دهد. انتخاب اشتباه یک ترم تحویل، نادیده گرفتن هزینههای بندری، برآورد نادرست هزینههای مالی یا عدم توجه به ارزش صادراتی، بهسادگی میتواند سود یک معامله را از بین ببرد. به همین دلیل در این فصل، قیمتگذاری نه بهعنوان یک فرمول ساده، بلکه بهعنوان نتیجه طبیعی یک فرایند کامل صادراتی بررسی میشود. ابتدا مفهوم صادرات و انواع آن را مرور میکنیم، سپس به نقطهای میرسیم که قیمت برای نخستینبار در قالب پروفرما اینویس رسمی میشود. در ادامه، نقش اینکوترمز در ساختار قیمت، استراتژیهای کیفیت – قیمت، مفهوم ارزش صادراتی و تعهدات ارزی را بررسی میکنیم و در نهایت به قیمتگذاری در چارچوب بازاریابی بینالمللی و ورود به بازارهای خارجی میپردازیم. برای همین، از همان نقطه صفر شروع میکنیم:
اینکه اصلاً «صادرات» چیست، چه انواعی دارد و در عمل، یک معامله صادراتی از کجا شروع میشود و در کجا به «قیمت نهایی» میرسد.
صادرات واقعاً یعنی چه؟
در قوانین و ادبیات رسمی تجارت صادرات فقط این نیست که کالایی را از مرز خارج کنیم. صادرات یعنی خروج قانونی کالا یا خدمت از قلمرو گمرکی یک کشور به مقصد کشور دیگر با رعایت تشریفات و مقررات بینالمللی.
چند کلمه در این تعریف بسیار کلیدیاند:
– خروج قانونی: یعنی تحت نظارت گمرک، با اسناد رسمی و مجوزها
– قلمرو گمرکی: به محدوده جغرافیایی یک کشور گفته میشود که در آن قوانین و مقررات گمرکی آن کشور اجرا میشود که شامل کل جغرافیای سیاسی کشور منحای مناطق گمرکی، آزاد و ویژه اقتصادی میشود.
– کشور مقصد: کشوری که خریدار در آن مستقر است و کالا قرار است نهایتاً آنجا وارد و مصرف یا دوباره صادر شود.
این تعریف ساده، وقتی پای قیمتگذاری وسط میآید، معنا پیدا میکند، چون هر جا قانون، گمرک و تشریفات وارد شود، یعنی هزینه، ریسک و زمان هم وارد معادله قیمت شدهاند.
انواع صادرات:
برای اینکه بفهمید قیمت نهایی چگونه شکل میگیرد، باید بدانید چه نوع صادراتی انجام میدهید. چون هر نوع، ساختار هزینه و ریسک متفاوتی دارد. در عمل، با چند نوع اصلی صادرات در تجارت بینالملل (بهویژه در ایران) سر و کار داریم:
- صادرات قطعی: این همان تصویری است که اکثر مردم از صادرات دارند. کالا از کشور خارج میشود، تشریفات گمرکی طی میشود، حقوق و عوارض مربوطه پرداخت میشود و از نگاه گمرک این کالا برای همیشه از کشور رفته است. ویژگیهای صادرات قطعی از منظر قیمتگذاری:
– هزینههای گمرکی، عوارض، مالیاتهای صادراتی و … در قیمت تمامشده اثر مستقیم دارند.
– اگر از مشوقها یا معافیتهای صادراتی استفاده میکنید، باید آنها را در محاسبات خود لحاظ کنید.
– مسئولیت شما در قبال کالا، تا نقطهای که در قرارداد (اینکوترمز) تعیین شده، هزینهساز است؛ مثل بستهبندی، حمل داخلی، بیمه، بارگیری، ترخیص و … .
بیشتر معاملات صادراتی که بهصورت روتین در کتابها و قراردادها میبینیم و موضوع اصلی این کتاب از این نوع هستند.
- صادرات مجدد (Re-export / ریاکسپورت): در صادرات مجدد، شما لزوماً تولیدکننده نیستید. ممکن است کالایی را از یک کشور (یا حتی از بازار داخلی) خریداری یا وارد کنید و در انبار یا منطقه آزاد نگهداری کنید، و سپس بدون اینکه ماهیت آن کالا را تغییر دهید، به کشور ثالثی صادر کنید.
از منظر قیمتگذاری، منبع اصلی قیمت شما، «قیمت خرید» + «هزینههای نگهداری و عملیات لجستیکی» است. ممکن است عوارض و حقوق «ورود موقت» یا «انبارش در منطقه آزاد» را داشته باشید، اما چون کالا مجدداً خارج میشود، بخشی از این هزینهها برگشتپذیر یا مشمول معافیت میشوند. تسلط بر قوانین مناطق آزاد، انبارهای گمرکی و معافیتها، در قیمت رقابتی شما نقش کلیدی دارد.
اگر در بازاری هستید که بین دو کشور تولیدکننده و مصرفکننده، نقش «هاب تجاری» را بازی میکند، صادرات مجدد میتواند استراتژی اصلی شما باشد. این روش در ایران کمتر استفاده میشود و کشور امارات و ترکیه در منطقه ما بیشتر با این روش تجارت میکنند.
- صادرات موقت: در صادرات موقت، کالا برای همیشه از کشور نمیرود. شما کالا را برای یک «هدف موقت» خارج میکنید و بعد از انجام آن هدف، باید دوباره به کشور برگردانید. مثالها:
– ارسال ماشینآلات برای نمایشگاه،
– ارسال قالب یا تجهیز برای انجام پروژه در کشور دیگر،
– ارسال کالا برای تعمیر یا تست،
– ارسال مواد اولیه برای تولید و واردات کالای تولید شده.
این نوع صادرات دو اثر مهم روی بحث قیمتگذاری دارد:
الف. قیمت محصول/خدمت شما: مثلاً اگر دستگاهی را برای ارایه خدمات در پروژهای خارج از کشور میبرید، باید هزینه استهلاک، بیمه، حمل رفت و برگشت و ریسکها را در قیمت پروژه لحاظ کنید.
ب. رابطه با گمرک: چون کالا قرار است برگردد، نوع اظهار و ضمانتنامهها و تعهدات شما به گمرک متفاوت است؛ هر اشتباه، میتواند به جریمه و هزینه اضافی تبدیل شود.
- سوآپ (Swap): سواپ یکی از پیچیدهترین و در عین حال جذابترین مدلهای تجارت است که در حوزه انرژی (خصوصاً نفت و گاز) بیشتر شناخته شده؛ اما مفهوم آن در سایر کالاها هم قابلتصور است. تصور کنید کشوری در جنوب ایران به گاز نیاز دارد و کشوری در شمال ایران گاز عرضه میکند. از نظر فنی یا اقتصادی، انتقال مستقیم گاز از شمال به آن کشور جنوبی، پرهزینه یا غیرممکن است. ایران بهعنوان کشور واسط، از شمال گاز تحویل میگیرد، در داخل مصرف میکند یا جایگزین مصرف داخلی میسازد و به همان میزان، از منابع خود در جنوب یا مرز دیگر، گاز به کشور مقصد میدهد. از نظر قیمتگذاری شما با حجم معادل کار میکنید، نه لزوماً همان مولکولها یا همان محموله فیزیکی. قراردادهای سواپ معمولاً ترکیبی از قیمت کالا، کارمزد عبور، هزینه زیرساخت و ریسکهای سیاسی و عملیاتیاند. حتی اگر در حوزه انرژی نیستید، درک سواپ به شما کمک میکند تا مدلهای خلاقانهتری برای معامله و قیمتگذاری طراحی کنید؛ مثلاً سواپ انبار، سواپ موجودی و … .
- ترانزیت: ترانزیت، از نظر حقوقی صادرات محسوب نمیشود، اما فهم آن برای صادرکنندگان ضروری است؛ چون بهشدت روی هزینه حمل و در نتیجه قیمت نهایی تأثیر میگذارد.
– ترانزیت خارجی: کالا از کشوری وارد میشود (بدون اینکه برای مصرف داخلی ترخیص شود) و به کشور دیگری صادر میشود. کشور شما صرفاً مسیر عبور است.
– ترانزیت داخلی: کالا از یک گمرک ورودی وارد میشود و بدون آنکه حقوق و عوارض پرداخت شود، برای ترخیص در گمرکی دیگر، داخل کشور جابهجا میشود.
– ترانشیپ: اگر وسیله حمل در میانه راه ترانزیت عوض بشود به آن ترانشیپ میگویند. مثلا از کشتی به قطار یا تریلی.
کراس استاف: یعنی انتقال کالا از یک کانتینر به کانتینر دیگر یا از یک وسیله حمل به وسیله حمل دیگر در یک کشور واسطه در مسیر ترانزیت. در ترانشیپ کانتینر تغییر نمیکند و فقط وسیله حمل عوض میشود، اما در کراس استاف کالا از یک کانتینر تخلیه و در کانتینر دیگری بارگیری میشود. در حمل زمینی به این روش پشت به پشت هم میگویند چون دو تا ماشین حمل پشت به پشت هم میایستند تا از یک ماشین، کالا به ماشین دیگه انتقال پیدا کنه. این کار به علت تفاوت قوانین جاده ای کشورها در استاندارد ماشین های حمل کننده دارد که اجازه تردد در هر کشور را دارند.
در قیمتگذاری، باید بدانید: آیا کالای شما در مسیر بهصورت ترانزیت از کشورهای دیگر عبور میکند یا نه؟
و محدودیتهای زمانی عبور، جادهای یا ریلی چیست؟
یک غفلت کوچک در درک ترانزیت، میتواند چند ده دلار به هزینه هر تن کالا اضافه کند و قیمت شما را در بازار هدف از رقابت خارج کند.
توجه: این متن کامل نیست. ادامه این مطلب رو در فایل کامل زیر میتوانید مطالعه کنید.
برای مطالعه کامل این فصل pdf زیر را دانلود کنید. 👇