اینکوترمز چیست؟ قوانین اینکوترمز 2020

اشتراک گذاری این مقاله
اینکوترمز

اگر در حوزه واردات یا صادرات فعالیت دارید، احتمالاً بارها با این سؤال مواجه شده‌اید که اینکوترمز چیست و چرا در قراردادهای بین‌المللی چنین جایگاه مهمی دارد. اینکوترمز (Incoterms) مجموعه‌ای از قواعد جهانی است که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) تدوین شده و به‌طور دقیق مسئولیت‌ها، هزینه‌ها و ریسک‌های خریدار و فروشنده را در فرآیند حمل‌ونقل و تحویل کالا مشخص می‌کند.

اینکوترمز 2020، به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین ابزارهای استانداردسازی تجارت بین‌الملل شناخته می‌شود و استفاده صحیح از آن می‌تواند از اختلافات حقوقی، هزینه‌های غیرمنتظره و تأخیر های احتمالی در زنجیره تأمین جلوگیری کند.

در این مقاله به‌طور کامل بررسی می‌کنیم که اینکوترمز چیست، چه اهدافی دارد، انواع آن شامل چه مواردی می‌شود و چرا انتخاب درست یک اصطلاح می‌تواند ساختار مالی و عملیاتی یک معامله را به‌طور کامل تغییر دهد.

اینکوترمز چیست؟

اینکوترمز (Incoterms) مخفف International Commercial Terms و به‌معنای «شرایط تجاری بین‌المللی» است. این مجموعه قوانین برای ایجاد شفافیت در همکاری بین خریدار و فروشنده تدوین شده و مشخص می‌کند:

  • چه کسی هزینه حمل‌ونقل را پرداخت می‌کند؟
  • مسئول بیمه کالا چه کسی است؟
  • وظیفه بسته‌بندی و بارگیری بر عهده چه طرفی است؟
  • امور گمرکی واردات و صادرات چگونه تقسیم می‌شود؟
  • ریسک کالا در چه نقطه‌ای از فروشنده به خریدار منتقل می‌گردد؟

به کمک این قواعد، قراردادهای بین‌المللی دقیق‌تر، شفاف‌تر و کم‌ریسک‌تر شده و misunderstandings تجاری به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد.

این اصطلاح بین‌المللی، چارچوبی استاندارد برای معاملات بین واردکننده و صادرکننده ایجاد می‌کند تا هر دو طرف به‌طور دقیق از وظایف، هزینه‌ها، ریسک‌ها، مسئولیت‌ها و روندهای مربوط به تدارکات و حمل‌ونقل از مرحله تحویل گرفتن کالا تا رساندن آن به مقصد آگاه باشند و هیچ ابهامی در اجرای معامله باقی نماند.

اینکوترمز تمام شیوه‌های ممکن برای تقسیم مسئولیت‌ها و تعهدات بین خریدار و فروشنده را پوشش می‌دهد، زیرا برای هر دو طرف بسیار مهم است که از پیش بدانند چه کسی در هر مرحله از حمل‌ونقل کالا وظیفه، هزینه و ریسک را بر عهده دارد.

اینکوترمز 2020

اینکوترمز 2020 آخرین نسخه رسمی این قواعد است که از سال 2020 جایگزین نسخه 2010 شده است. در این ویرایش به‌منظور سازگاری بیشتر با نیازهای تجارت مدرن، تغییرات مهمی اعمال شده است، از جمله:

 1. انعطاف‌پذیری بیشتر در FCA برای صدور بارنامه با عبارت “On Board”

این تغییر به خریداران و فروشندگان کمک می‌کند تا در معاملات دریایی با فرآیندی ساده‌تر بارنامه دریافت کنند.

 2. اصلاح سطح بیمه در اصطلاح CIP

سطح پوشش بیمه نسبت به نسخه‌های گذشته افزایش یافته تا امنیت بیشتری برای کالا فراهم شود.

 3. حذف اصطلاح DAT و جایگزینی آن با DPU

در اصطلاح جدید DPU تأکید شده که محل تحویل باید جایی باشد که تخلیه کالا امکان‌پذیر باشد.

 4. شفاف‌سازی مسئولیت طرفین در حمل‌ونقل داخلی و بین‌المللی

این تغییرات به کاهش اختلافات در معاملات چندمرحله‌ای (Multimodal) کمک می‌کند.

 5. ارائه جدول‌های جدید و قابل‌فهم‌تر برای مقایسه اصطلاحات

این جداول باعث می‌شود انتخاب Incoterms برای بازرگانان ساده‌تر و کم‌خطاتر باشد.

مجموع این اصلاحات باعث شده اینکوترمز 2020 نسبت به نسخه‌های قبلی کامل‌تر، دقیق‌تر و کاربردی‌تر باشد.

دوره جامع مستری صادرات

جدول اینکوترمز 2020

جدول اینکوترمز معمولاً برای نشان‌دادن مسئولیت‌ها در سه بخش اصلی است:

قاعدهحمل داخلیبارگیریحمل بین‌المللیبیمهتخلیهگمرک خروجگمرک ورودانتقال ریسک
EXWخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارمحل فروشنده
FOBفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارفروشندهخریدارروی عرشه کشتی
CIFفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارفروشندهخریدارزمان بارگیری
DDPفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهمقصد نهایی

منبع انتشار قوانین اینکوترمز کجاست ؟

قوانین اینکوترمز توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) منتشر می‌شوند. این نهاد معتبر جهانی مسئول تدوین، بازنگری و استانداردسازی اصطلاحات تجاری بین‌المللی است تا شفافیت در قراردادها افزایش یابد و اختلافات بین خریدار و فروشنده کاهش پیدا کند. هر چند سال یک بار، ICC نسخه جدیدی از اینکوترمز را منتشر می‌کند تا با تغییرات تجارت جهانی هماهنگ باشد؛ آخرین نسخه نیز اینکوترمز 2020 است.

راه های آشنایی با قوانین اینکوترمز 2020

برای آشنایی با قوانین اینکوترمز 2020 می‌توانید از منابع معتبر زیر استفاده کنید:

  • کتاب رسمی اینکوترمز 2020 (انتشارات ICC) : معتبرترین و اصلی‌ترین منبع، کتاب منتشرشده توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) است. این کتاب شامل توضیحات کامل هر اصطلاح، مثال‌های کاربردی و نمودارهای مسئولیت‌هاست.
  • وب‌سایت رسمی ICC : در سایت ICC بخش ویژه‌ای برای معرفی Incoterms 2020 وجود دارد که خلاصه و راهنمای استفاده از این قوانین را ارائه می‌دهد.
  • دوره‌ها و وبینارهای آموزشی معتبر : مؤسسات آموزشی، اتاق‌های بازرگانی و مراکز تجارت بین‌الملل دوره‌های تخصصی آموزش اینکوترمز برگزار می‌کنند.
  • مقالات و راهنماهای دانشگاهی یا بازرگانی : دانشگاه‌ها، شرکت‌های لجستیک و مؤسسات حقوق تجارت بین‌الملل مقالات جامع و قابل اعتماد در این زمینه منتشر کرده‌اند.
  • مشاوران بازرگانی و کارشناسان حمل‌ونقل : اگر در حال تنظیم قرارداد واقعی هستید، مشورت با کارشناسان گمرک، حمل‌ونقل و حقوق بین‌الملل بهترین راه برای درک دقیق قوانین است.

دلایل اهمیت قوانین Incoterms در تجارت بین‌المللی  

قوانین اینکوترمز (Incoterms) یکی از مهم‌ترین ابزارهای استانداردسازی تجارت جهانی هستند که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی تدوین شده‌اند. دلیل اهمیت آنها این است که در هر معامله بین‌المللی، خریدار و فروشنده باید دقیقاً بدانند چه کسی مسئول هزینه‌ها، ریسک‌ها، بیمه، حمل‌ونقل، بسته‌بندی و تشریفات گمرکی است. اینکوترمز با ارائه یک چارچوب شفاف و مشترک، زمینه انجام معاملات مطمئن و بدون اختلاف را فراهم می‌کند.

  •  کاهش اختلافات و ریسک‌های حقوقی :  استفاده از Incoterms باعث می‌شود تمام مسئولیت‌ها به‌صورت واضح تعریف شوند. به همین دلیل احتمال سوءبرداشت، اختلاف حقوقی یا هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده تقریباً به صفر می‌رسد.
  • ایجاد یک زبان مشترک جهانی : در تجارت بین‌المللی، طرفین از کشورهای مختلف با قوانین و فرهنگ‌های متفاوت معامله می‌کنند. اینکوترمز یک استاندارد جهانی ارائه می‌دهد که همه آن را می‌شناسند؛ بنابراین امکان تفسیر نادرست وجود ندارد.
  • شفاف‌سازی دقیق مسئولیت‌ها : Incoterms مشخص می‌کند، چه کسی هزینه حمل را پرداخت می‌کند؟ ریسک در چه نقطه‌ای منتقل می‌شود؟بیمه با چه طرفی است؟ ترخیص گمرکی واردات و صادرات با چه کسی است؟ این شفافیت، نظم و سرعت معامله را چند برابر می‌کند.
  •  تسهیل مذاکره و تنظیم قرارداد : وقتی هر اصطلاح اینکوترمز از پیش تعریف شده باشد، نیازی به توضیح طولانی یا درج بندهای پیچیده در قرارداد نیست. بنابراین روند مذاکرات سریع‌تر، دقیق‌تر و حرفه‌ای‌تر پیش می‌رود.
  • جلوگیری از هزینه‌های اضافی و تأخیر در حمل‌ونقل : انتخاب اشتباه یک اصطلاح ممکن است هزینه سنگینی به معامله تحمیل کند. اما با انتخاب درست Incoterms، هزینه‌ها، زمان تحویل و ریسک‌های حمل‌ونقل کنترل می‌شود.
  • استانداردسازی تجارت جهانی : اینکوترمز یک چارچوب واحد و بین‌المللی برای تجارت خارجی فراهم می‌کند. همین موضوع باعث شده بانک‌ها، شرکت‌های حمل‌ونقل، گمرک‌ها و مؤسسات تجاری سراسر جهان این قواعد را به‌عنوان سند مورد قبول بشناسند.

قوانین اینکوترمز

قوانین اینکوترمز شامل مجموعه‌ای از 11 اصطلاح است که در سه گروه اصلی طبقه‌بندی می‌شوند:

  1. قوانین قابل استفاده برای همه روش‌های حمل‌ونقل (۷ اصطلاح)
    EXW، FCA، CPT، CIP، DAP، DPU، DDP
  2. قوانین ویژه حمل‌ونقل دریایی و آبی (۴ اصطلاح)
    FAS، FOB، CFR، CIF

این قوانین تعیین می‌کنند:

  • چه کسی هزینه حمل اصلی را پرداخت می‌کند؟
  • مسئول بیمه کالا کیست؟
  • ریسک از چه نقطه‌ای از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود؟
  • مسئول گمرک خروج/ورود کیست؟

اصطلاحات اینکوترمز

در اینکوترمز 2020، 11 اصطلاح وجود دارد که هرکدام وظایف مشخصی دارند:

اصطلاحات همه روش‌های حمل:

  • EXW: تحویل در محل کار فروشنده
  • FCA: تحویل به حمل‌کننده در مکان تعیین‌شده
  • CPT: حمل پرداخت شده تا مقصد
    CIP: حمل و بیمه پرداخت شده تا مقصد
  • DAP: تحویل در محل
  • DPU: تحویل و تخلیه در محل
  • DDP: تحویل با حقوق ورودی پرداخت‌شده

اصطلاحات دریایی:

  • FAS: تحویل کنار کشتی
  • FOB: تحویل روی عرشه کشتی
  • CFR: هزینه و کرایه تا بندر مقصد

CIF: هزینه، بیمه و کرایه تا مقصد

به طور مفصل میتوان گفت

قوانین و اصطلاحات اینکوترمز مرتبط با حمل‌ونقل عمومی

  • Ex Works یا (EXW): در شرایط EXW فروشنده کالا را در محلی مانند کارخانه، انبار یا هر نقطه تعیین‌شده دیگری در اختیار خریدار قرار می‌دهد و از این مرحله به بعد هیچ مسئولیتی در روند حمل‌ونقل ندارد. تمام مراحل شامل بارگیری، انتخاب شیوه حمل، خطرات مسیر، تشریفات گمرکی و رساندن کالا به مقصد نهایی بر عهده خریدار است. به همین دلیل، EXW یکی از شرایطی است که کمترین تعهد را برای فروشنده و بیشترین تعهد را برای خریدار ایجاد می‌کند.
  • Free Carrier یا (FCA)  : در این حالت، فروشنده کالا را به اولین حامل، که ممکن است شخص خریدار یا نماینده او باشد، تحویل می‌دهد. از لحظه تحویل به حامل، هزینه‌ها و ریسک‌ها به خریدار منتقل می‌شود. اگر هنگام بارگیری حادثه‌ای رخ دهد، مسئولیت آن با فروشنده است؛ اما پس از تحویل به حامل، فروشنده وظیفه‌ای در قبال حمل‌ونقل یا خطرات احتمالی ندارد.
  • Carriage Paid To یا (CPT):  شرایط CPT نشان می‌دهد که فروشنده هزینه حمل محموله را تا محل مشخص‌شده مانند بندر یا فرودگاه مبدأ پرداخت می‌کند. اما به محض تحویل کالا به شرکت حمل‌ونقل، تمام ریسک‌های مسیر بر عهده خریدار قرار می‌گیرد؛ حتی اگر کالا به مقصد نرسد یا آسیب ببیند.
  • Carriage and Insurance Paid To یا (CIP : (CIP از نظر مسئولیت‌ها مشابه CPT است، یعنی فروشنده هزینه حمل را تا نقطه مشخص‌شده پرداخت می‌کند. تفاوت مهم اینجاست که در CIP فروشنده موظف است کالا را هنگام حمل بیمه کند تا خسارات احتمالی از طریق بیمه جبران شود.
  • Delivered at Place Unloaded یا (DPU): در شرایط DPU، فروشنده کالا را در نقطه تعیین‌شده تخلیه می‌کند و تا این لحظه تمام هزینه‌ها، فرآیندهای قانونی، بسته‌بندی، بارگیری و تشریفات گمرکی بر عهده اوست. اما از لحظه‌ای که کالا برای خریدار تخلیه شد، ریسک‌ها و هزینه‌های احتمالی تحویل یا جابه‌جایی بعدی بر عهده خریدار خواهد بود.
  • Delivered at Place یا  (DAP) : در DAP نیز فروشنده مسئول تمامی فرآیندهای حمل‌ونقل تا محل تعیین‌شده است؛ شامل بسته‌بندی، بارگیری، تشریفات صادرات، انتقال بین‌المللی و تحویل به محل مقصد.  تفاوت اصلی DAP با DPU این است که در DAP، کالا در مقصد نهایی تحویل داده می‌شود اما فروشنده مسئول تخلیه بار نیست.
  • Delivered Duty Paid یا (DDP) :  در DDP فروشنده بیشترین تعهدات را دارد. او مسئول است کالا را در مقصد مشخص‌شده در کشور خریدار تحویل دهد و تمام هزینه‌ها از حمل‌ونقل تا عوارض، مالیات‌ها، مجوزها و ترخیص کالا را پرداخت کند. خریدار تا زمان تحویل کالا هیچ مسئولیتی ندارد. به همین دلیل، DDP یک شرایط پرریسک برای فروشنده است و معمولاً با دقت و توافق‌نامه رسمی استفاده می‌شود.
اصطلاحعنوان کاملتوضیح کوتاه وظایف
EXWEx Worksتحویل کالا در محل فروشنده؛ تمام مسئولیت‌ها با خریدار
FCAFree Carrierتحویل کالا به حمل‌کننده در محل مشخص؛ انتقال ریسک پس از تحویل
CPTCarriage Paid Toفروشنده هزینه حمل تا مقصد را می‌پردازد؛ ریسک از لحظه تحویل منتقل می‌شود
CIPCarriage and Insurance Paid Toمانند CPT اما با بیمه کالا توسط فروشنده تا مقصد
DAPDelivered At Placeتحویل کالا در محل تعیین‌شده بدون تخلیه؛ مسئولیت حمل با فروشنده
DPUDelivered at Place Unloadedتحویل و تخلیه در مقصد؛ تمام هزینه‌ها تا مرحله تخلیه با فروشنده
DDPDelivered Duty Paidتحویل کالا با پرداخت عوارض، مالیات و ترخیص؛ بیشترین تعهد برای فروشنده

قوانین اینکوترمز مرتبط با حمل‌ونقل دریایی

Cost, Insurance and Freight یا (CIF) : CIF مشابه CFR است، اما با یک تفاوت مهم دارد. فروشنده موظف است کالا را برای مسیر حمل‌ونقل بیمه کند تا خسارات احتمالی پوشش داده شود. این شرط فقط برای حمل‌ونقل دریایی غیر کانتینری استفاده می‌شود و در دیگر روش‌های حمل باید از CIP استفاده کرد.

Free Alongside Ship یا (FAS) : در FAS، فروشنده کالا را در محل تعیین‌شده کنار کشتی، روی اسکله یا روی دوبه تحویل می‌دهد. از این لحظه، تمام هزینه‌ها و خطرات بر عهده خریدار است. این شرط فروشنده را ملزم به انجام تشریفات صادرات می‌کند مگر اینکه طرفین خلاف آن را در قرارداد ذکر کنند.

Free on Board یا  (FOB) : در شرایط FOB، فروشنده کالا را پس از طی مراحل گمرکی و بارگیری روی کشتی در بندر مبدا تحویل می‌دهد. از این مرحله، هزینه حمل‌ونقل دریایی، بیمه و تخلیه در مقصد بر عهده خریدار خواهد بود.

Cost and Freight یا (CFR) : در CFR فروشنده باید هزینه حمل کالا تا بندر مقصد را پرداخت کند؛ اما ریسک کالا فقط تا لحظه بارگیری روی کشتی بر عهده اوست. پس از آن، اگر کالا آسیب ببیند یا از بین برود، مسئولیت با خریدار است. فروشنده همچنین موظف به بیمه کردن کالا نیست.

اصطلاحعنوان کاملتوضیح کوتاه وظایف
FASFree Alongside Shipتحویل کالا کنار کشتی؛ ریسک از همین نقطه با خریدار
FOBFree On Boardتحویل روی عرشه کشتی؛ فروشنده تا بارگیری مسئول است
CFRCost and Freightهزینه حمل تا بندر مقصد با فروشنده؛ ریسک از لحظه بارگیری منتقل می‌شود
CIFCost, Insurance and Freightمانند CFR اما با بیمه کالا توسط فروشنده تا مقصد

آموزش اینکوترمز 2020

برای یادگیری کامل اینکوترمز باید موارد زیر را درک کنید:

  1. مفهوم ریسک و نقطه انتقال آن
  2. تفاوت هزینه‌ها و مسئولیت‌ها بین هر اصطلاح
  3. تناسب هر قاعده با روش حمل
  4. نحوه درج صحیح در قرارداد
  5. تفاوت بین اینکوترمز 2010 و 2020

مثلاً:

  • FOB فقط برای حمل دریایی مناسب است.
  • CIF/CFR برای محموله‌های فله بهترند.
  • DAP/DDP مناسب تجارت B2C هستند.
  • EXW با ریسک بالا برای خریدار همراه است.

انواع اینکوترمزها

اینکوترمزها در سه دسته اصلی قرار می‌گیرند:

1) نوع E

  • EXW
    حداقل مسئولیت فروشنده

2) نوع F

فروشنده کالا را تحویل می‌دهد، اما هزینه حمل اصلی با خریدار است:

  • FCA
  • FAS
    FOB

3) نوع C

فروشنده هزینه حمل را می‌دهد اما ریسک همچنان با خریدار است:

  • CFR
  • CIF
  • CPT
  • CIP

4) نوع D

حداکثر مسئولیت فروشنده:

  • DPU
    DAP
  • DDP

اهداف اینکوترمز

اینکوترمز برای حل مشکلات و اختلاف‌های تجاری ایجاد شد. از مهم‌ترین اهداف آن:

  • استانداردسازی قراردادهای بین‌المللی
  • جلوگیری از سوء تفاهم بین خریدار و فروشنده
  • تعیین دقیق وظایف طرفین
  • کاهش اختلافات حقوقی
  • شفاف‌سازی هزینه‌ها و ریسک‌ها
  • تسهیل تجارت جهانی

علائم اینکوترمز

علائم اینکوترمز شامل سه حرف اختصاری هستند که نشان‌دهنده نوع قاعده‌اند:

  • EXW = Ex Works
  • FOB = Free On Board
  • CIF = Cost, Insurance and Freight
  • DDP = Delivered Duty Paid

هر کد سه‌حرفی بیانگر یک مجموعه مسئولیت مشخص است.

مسئولیت‌ها و تعهدات اصلی در قوانین اینکوترمز

  •  نقطه تحویل (Point of Delivery) : در اینکوترمز، نقطه تحویل دقیقاً مشخص می‌کند که فروشنده در چه مرحله‌ای مسئولیت کالا را به خریدار منتقل می‌کند. این بخش تعیین‌کننده لحظه‌ای است که ریسک و مسئولیت از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود.
  • هزینه‌های حمل و نقل (Transportation Costs) : قوانین Incoterms تعیین می‌کنند پرداخت هزینه‌های مختلف حمل‌ونقل—from مرحله بارگیری و جابه‌جایی داخلی تا حمل دریایی یا هوایی—بر عهده کدام طرف قرارداد است. به این ترتیب، هیچ‌گونه ابهامی درباره هزینه‌های مسیر حمل باقی نمی‌ماند.
  • تشریفات صادرات و واردات (Export & Import Formalities) : اینکوترمز مشخص می‌کند انجام امور گمرکی، اخذ مجوزهای لازم، پرداخت عوارض و تهیه مدارک صادرات یا واردات بر عهده کدام طرف است. این موضوع نقش مهمی در جلوگیری از تأخیر و مشکلات اداری دارد.
  •  هزینه بیمه (Insurance Cost) : در برخی شرایط مانند CIF و CIP، هزینه بیمه کالا بر عهده فروشنده است. اما در سایر شرایط، این خریدار است که باید بیمه کالا را تهیه کند. اینکوترمز دقیقاً تعیین تکلیف می‌کند که مسئول پرداخت بیمه چه کسی است.

تعیین هزینه ها بین خریدار و فروشند مطابق با جدول اینکوترمز 2020

اینکوترمز 2020بارگیری در مبدأترخیص کالا از گمرک مبدأحمل به طرف بندر صادراتیتخلیه بار در بندر صادراتیبارگیری در بندر صادراتیتخلیه بار در بندر وارداتیبارگیری به طرف مقصدترخیص کالا از گمرک مقصدعوارض و مالیات وارداتیتخلیه بار در مقصد نهایی
EXWخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
FCAفروشندهفروشندهفروشنده/خریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
FASفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
FOBفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
CPTفروشندهفروشندهفروشندهفروشنده/خریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
CFRفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
CIFفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
CIPفروشندهفروشندهفروشندهفروشنده/خریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
DPUفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
DAPفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
DDPفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشنده

تعیین ریسک بین خریدار و فروشند مطابق با اینکوترمز 2020

اصطلاحات اینکوترمز مربوط به ریسک در حمل و نقل‌ های دریایی و آب‌های داخلی مطابق جدول زیر است:

اینکوترمزفروشندهحاملبندربارگیری در بندردر کشتیتخلیه بار در بندربندر مقصد
FOBفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدار
FASفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدارخریدار
CFRفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدار
CIFفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدارخریدارخریدار

قوانین اینکوترمز مربوط به ریسک در حمل و نقل از طریق سایر راه ها

فروشندهحاملبندرکشتیبندرترمینالمحل موردنظرتخلیه در مقصد
فروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
فروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
فروشندهخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدارخریدار
فروشندهفروشندهبیمهبیمهبیمهبیمهبیمهخریدار
فروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدار
فروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهخریدار
فروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشندهفروشنده

سوالات متداول (FAQ) اینکوترمز  

اینکوترمز در قرارداد چگونه نوشته می‌شود؟

مثال استاندارد:
FOB – Bandar Abbas – Incoterms 2020

آیا اینکوترمز جایگزین قرارداد فروش می‌شود؟

خیر. اینکوترمز فقط بخشی از قرارداد است و جایگزین آن نمی‌شود.

تفاوت FOB و CIF چیست؟

در FOB خریدار مسئول حمل اصلی است؛ اما در CIF فروشنده هزینه حمل و بیمه را پرداخت می‌کند.

DDP برای چه معاملاتی مناسب نیست؟

برای کشورهایی با قوانین پیچیده گمرکی (مثل ترکیه، آمریکا، هند) توصیه نمی‌شود.

در اینکوترمز ریسک از چه زمانی منتقل می‌شود؟

برای هر اصطلاح متفاوت است اما اغلب در نقطه تحویل کالا.

بهترین اینکوترمز برای صادرات چیست؟

در اغلب موارد FCA یا CIP بهترین گزینه‌های حرفه‌ای هستند.

انتخاب محصول صادراتی + بررسی 7 معیار مهم
انتخاب محصول صادراتی اولین و حیاتی‌ترین مرحله برای ورود موفق به بازارهای بین‌المللی است. بسیاری از صادرکنندگان در ایران به دلیل انتخاب نادرست محصول، نه‌تنها سود نمی‌کنند بلکه سرمایه، زمان و اعتبار خود را نیز...
انتخاب محصول صادراتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *